Bak Cüneyt, programında sürekli küçümsediğin, alay ettiğin, "Kim ki o?" dediğin Hayko Cepkin'in sana kim olduğunu bir anlatayım.

Hayko, birçok kişinin aksine devlete sırtını yaslayarak, devletin sağladığı ayrıcalıklarla büyümedi. Tam tersine, devletin ve toplumun önüne koyduğu bütün zorluklara rağmen büyüdü. Ve bütün bunlara rağmen tek bir gün bile mağdur edebiyatı yapmadı.

Mesela 1970'lerde bir memur ya da asker ailesinin sunduğu imkânlarla yetişmedi. Sakın bana "Memur çocuğuyduk, çok zordu." masalları anlatma. O dönemde "Memura, askere ver kızını, rahat eder." sözü boşuna söylenmiyordu. O yılların imkanlarını bugünün gençlerine fakirlik hikayesi diye anlatabilirsin ama o dönemi yaşayan bizler memur çocuğu edebiyatını yemeyiz.

Hayko torpille kolejlere girmedi. Tanıdıklarını devreye sokup kendine kapılar açtırmadı. İnsanların omzuna basarak kariyer kurmadı. Kimseyi satmadı, kimsenin arkasından iş çevirmedi, plaza entrikalarıyla yükselmedi.

Hak ettiği yere yalnızca hak ederek geldi.

Üstelik hayata birçok kişiden daha geride başladı. Bu ülkede Ermeni olmak zaten başlı başına bir önyargıyla mücadele etmek demekken, bunun üzerine bir de demir ustasının oğlu, yoksul bir işçi ailesinin çocuğu olarak büyüdü. Güçlü bir çevresi yoktu. Siyasi bağlantıları yoktu. Arkasında onu itecek, önüne kapılar açacak kimsesi de yoktu.

Ama vazgeçmedi.

"Müzisyen olmak zor, bir de Ermeni'sin; senin işin daha da zor." diyenlere rağmen yılmadı. Önüne çıkan her engeli çalışarak, sabrederek ve sebat ederek aştı.

Kendini senin gibiler gibi birilerine yaslayarak var etmedi. Kendini kendi elleriyle, kendi aklıyla ve yıllar süren emeğiyle, ilmik ilmik örerek var etti. Doğduğu coğrafyanın ve kökeninin önüne koyduğu her eksiyi emeğiyle, aklıyla ve koca yüreğiyle artıya çevirdi.

Daha da önemlisi, yükselirken kimsenin üzerine basmadı. Birilerini ezerek değil, yanındakileri de yanında taşıyarak yükseldi. Birlikte yürüdüğü insanları da kendisiyle birlikte yukarı çıkardı. Kimseyi yarı yolda bırakmadı. Kimsenin sırtından geçinmedi. Kimseyi sırtından bıçaklamadı.

Kimseyi hedef göstererek prim kasmadı. Kimseye yalakalık yaparak makam elde etmedi. Üç kuruş uğruna omurgasını satmadı.

İşte tam da bu yüzden Hayko Cepkin bu ülkede senden daha çok seviliyor, daha çok saygı görüyor. Çünkü insanlar birileri sayesinde büyüyenleri değil, karakteriyle büyüyenleri unutmaz.

Kısacası sen, başkalarının sayesinde oluşturduğun imajın arkasında her geçen gün biraz daha küçülürken, Hayko kendi emeğiyle kurduğu imajın arkasında her geçen gün biraz daha devleşiyor.

O yüzden bir dahaki sefere "Hayko kim ki?" diye sormadan önce iki kere değil, bin kere düşün.

Çünkü bazı insanlar yaşarken unutulur. Bazıları ise yaşarken iz bırakır, öldükten sonra da yaşamaya devam eder.

Aranızdaki fark tam da bu.

Sen yaşarken unutulacak olan adamsın Cüneyt.

Şimdi anladın mı Hayko Cepkin kim?

Bimen Zartar