On yıllardır Ermeni Soykırımı çalışmaları göç, katliamlar, siyasi sorumluluk ve inkâr üzerine odaklanmıştır. Bu çalışmalar gerekliydi; suçun belgelenmesi ve onu silmeye çalışanlara yanıt verilmesi açısından hayati bir rol oynadı. Ancak bazı sesler hâlâ duyulması zor kalıyordu. Zorla kaçırılma, tecavüz, zorunlu evlilik ya da zorla din değiştirme gibi travmalardan kurtulan kadınlar genellikle sessiz kalıyordu. Türk evlerine alınan çocuklar ise bazen Ermeni isimlerini, ailelerini ya da kökenlerini bilmeden büyüyebiliyordu. Hikâyeleri parçalar halinde, aile hafızasında, arşivlerde, edebiyatta, eski fotoğraflarda ve zaman zaman beden üzerinde bulunuyordu.

Bu soruların alanı, “Sessizlik ve Hafıza Arasında: Ermeni Soykırımı’nda Kadınlar ve Çocuklar” adlı seminerin temelini oluşturuyor; seminer, Buenos Aires Üniversitesi Felsefe ve Edebiyat Fakültesi’ndeki Ermeni Çalışmaları Kürsüsü tarafından organize edildi. Kurs, 2 Haziran‑7 Temmuz tarihleri arasında gerçekleşti ve Arjantin’de Ermeni tarihinin önde gelen akademisyenlerinden tarihçi Nélida Elena Boulgourdjian tarafından koordine edildi. The Armenian Weekly ile yaptığı röportajda Boulgourdjian, seminerin soykırım çalışmalarının çerçevesini genişletme ihtiyacından doğduğunu açıkladı. “Konu üzerine tarihsel olarak sınırlı bir varlığa sahip olan bir boyutu derinleştirmemiz gerekiyordu,” dedi.

Tarihçi Nélida Elena Boulgourdjian bir sunum sırasında. (Fotoğraf: Matias Raubian).

Buenos Aires Üniversitesi’ndeki Ermeni Çalışmaları Kürsüsü, 1992’de kurulmasının ardından güncel Ermeni tarihine odaklanarak çalışmalar yürütmektedir; özellikle...


Yapay Zeka Destekli Çeviri: Bu makale İngilizceden Türkçeye otomatik olarak çevrilmiştir.
https://armenianweekly.com/2026/08/21/in-argentina-armenian-genocide-seminar-examines-women-children-and-silence/