Azerbaycan'da akredite büyükelçilerin Artsah'a (Dağlık Karabağ) ziyareti, işgalci devletin devlet organları tarafından organize edilen ilk propagandacı hamle değildir. Bu, Azerbaycan devleti tarafından geliştirilen ve uygulanan, tarihin yeniden yazılması, kanıtların çarpıtılması ve aidiyet izlerinin silinmesiyle karakterize edilen anti-kültürel politikanın sadece bir halkasıdır. Gandzasar Kütüphanesi'ndeki envanterin değiştirilmesi, Stepanakert'teki kilisenin tahrip edilmesi, Şuşa'daki kilisenin mimarisinin değiştirilmesi veya "yeniden inşası", haçkareleri oymacılarının kimliklerinin değiştirilmesi veya Vatikan'da "bilimsel konferanslar"ın düzenlenmesi, açıkça daha da uzayacak olan uzun bir zincirin halkalarıdır.

Tarihin bu hilekarca çarpıtılma politikası temelde birkaç yönde ilerlemektedir.

Birincisi, şüphesiz ruhani-kültürel anıtların tamamen yok edilmesidir; bunların imhasıdır. İzin verelim ki, Nahçıvan'da, özellikle mezarların ve haçkarelerin geniş çaplı tahrip edilmesine dair kanıtlarla bu iz silme seferberliğinin bir emsali vardır; bu, ana yönlerden biridir.

İkincisi, yapıyı korurken de mimariyi dönüştürerek, Hristiyanlık mimarisini karakterize eden tüm tarzları değiştirerek, hatta o inanç merkezine ait yeni inşaatlara İslami tarzı dahil ederek bunu yapmaktır.

Üçüncüsü, yapıyı koruyarak onları Oti veya Alevi anıtları olarak sunmaktır. Bu bölgede antik çağlarda Ermenilerin yaşamadığını, bunun yerine bugün Azerbaycan halkının bir parçası olan Oti veya Alevilerin soyundan gelenlerin yaşadığını "kanıtlamak" için.

Bu üçüncü nokta, kültürel...


AI աջակցութեամբ թարգմանութիւն. Այս յօդուածը ինքնաշխատ կերպով թարգմանուած է հայերէնէ թրքերէն:
https://www.aztagdaily.com/archives/703531