Ermenistan'ın ilk cumhurbaşkanının başdanışmanına verilen röportajda dile getirilen düşünceler, genel olarak bugünkü iktidarların politikasının savunulmasını oluşturuyor. Orada ortaya konan düşüncelerin merkezinde, Dağlık Karabağ'ın kaybının, sınırın bugünkü haliyle kapalı kalmasının ve Azerbaycan'ın taleplerinin gelişmesinin nedeni olarak Ermeni tarafının süperciliği (aşırı ümmetçiliği/ırkçılığı) yer alıyor. Geri kalan kısım, bu suçlamanın etrafında dönen düşünceler ve buna eşlik eden gerekçelendirmelerdir. Liparitian'a göre, Ankara, ilişkilerin kurulması sürecini Bakü'ye devretmiştir.

Muhtemelen burada her düşünceyi tek tek çürütme zorunluluğu yoktur. Ancak şu gerçekleri kaydetmek gerekir: Ankara'nın klasik tüm ön koşulları Ermeni tarafınca karşılanmıştır. İktidarlar için Dağlık Karabağ meselesi çözülmüş durumdadır; Erivan, Dağlık Karabağ'ı Azerbaycan'ın toprak bütünlüğü içinde kabul etmiştir. Erivan, başbakanın bizzat beyanı ile, Ermeni Soykırımı'nın uluslararası tanınmasını dış politika gündeminden çıkarmıştır. Erivan, resmi olarak ne Türkiye'den ne de Azerbaycan'dan herhangi bir toprak talebi olmadığını bildirmiştir.

Azerbaycan tarafına geçmeden önce, Ankara'nın öne sürdüğü ön koşulların karşılanmasına rağmen sınırın hâlâ kapalı kalmaya devam ettiğini belirtelim. Ankara; Dağlık Karabağ'ı Azerbaycan olarak tanımayı, Soykırım'ı gündemden çıkarmayı ve resmi olarak toprak talebinin bulunmadığını beyan etmeyi yeterli görmemiştir.

Bu tek taraflı fedakârlığa ve yanıltıcı anlaşmalara rağmen...


AI աջակցութեամբ թարգմանութիւն. Այս յօդուածը ինքնաշխատ կերպով թարգմանուած է հայերէնէ թրքերէն:
https://www.aztagdaily.com/archives/711256