Այլեւս գաղտնիք չէ որ Թուրքիոյ եւ Ատրպայճանի միջեւ եղբայրական կապերը վերջին շրջանին կարգ մը փորձութիւններու առջեւ կը գտնուին։ Երկու երկիրներուն միջեւ քաղաքական տարակարծութիւնները հետզհետէ աւելի տեսանելի կը դառնան, իսկ Ատրպէյճանի Նախագահ Իլհամ Ալիյեւի բացակայութիւնը Անգարայի վերջին վեհաժողովէն նոր առիթ տուած է քննարկելու երկու դաշնակիցներուն յարաբերութիւններուն ներկայ վիճակը։ Պաքուի լրատուամիջոցները բացակայութիւնը բացատրեցին Ալիյեւի նախապէս ճշդուած աշխատանքային պարտաւորութիւններով, սակայն միջազգային մամուլին մէջ այս քայլը մեկնաբանուեցաւ նաեւ երկու երկիրներու միջեւ վերջին տարակարծութիւններուն լոյսին տակ։

Վերջին օրերուն նոր հարցականներ յառաջացած են նաեւ Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութեան յաջորդ ընդհանուր քարտուղարի ընտրութեան առնչութեամբ։ Անգարա կը պատրաստուի պաշտպանելու ԵԱՀԿ-ի ընդհանուր քարտուղար Ֆերիտուն Սինիրլիօղլուի թեկնածութիւնը, մինչ Պաքու դրական արձագանգ տուած է Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններու կողմէ Լանա Զաքի Նուսէյպէի թեկնածութեան առաջադրման։

Թէեւ այս զարգացումները չեն նշանակեր, որ Անգարա-Պաքու ռազմավարական գործակցութիւնը խզումի վտանգին առջեւ է, անոնք ցոյց կու տան, թէ երկու երկիրներուն շահերն ու քաղաքական առաջնահերթութիւնները միշտ չէ, որ ամբողջութեամբ նոյնը կ'ըլլան։

Յատկանշական է, որ Ատրպէյճանէն ետք, Ղազախստանի ու Ղըրղըզստանի իշխանութիւններն ալ արգիլեցին դպրոցներու մէջ գլխաշորի գործածութիւնը։